Bu Evrende her şey bir şekilde başlar ve biter. Tek günlük yaşamdaki böceklerden milyarderlerin (yıl olarak ifade edilen) biyografileri olan yıldızlara kadar – hepimiz orada olmayacağız, öyle ya da böyle. Birçokları için bu yaklaşan hiçliğin, en azından yaşamın bir parçası boyunca itici güç olması harika.
İnsan yapımı fenomenlerin ortak özelliği vardır: tükenme daha önce tahmin edilmiş olsa bile aniden sona erme eğilimindedirler. Bu, örneğin, müzik kayıtları için geçerlidir: vax şaftlarından bakalit kreplere, vinilden manyetik bantlara, kompakt kasetlere, Cd’lerden İpod’lara, her şey çevrimiçi hale geldiğinden beri hiçbir fiziksel cihaza. Elbette, çoğu taşıyıcı hala mevcut ve hatta vinil gibi bir tür kült geliştirdi, ancak bir taşıyıcıdan diğerine geçiş, sonraki her cihazda daha hızlı ve daha genel hale geldi.
Vatoz Servis Ağ Geçidi [/ text_with_btn]
Bugün ele alacağımız değişim hala devam ediyor. Süreç en az iki nedenden dolayı eğlencelidir: bir sonraki ”cihaz” icadı 1998’e kadar uzanır ve geçiş şu anki fulminan internet çağında yeterince hızlı gitmez.
(O kadar da değil) korkunç hikaye
”Başlangıçta Dünya biçimsizdi ve boştu …” Hayır, hikayeyi binlerce yıl ileriye, şimdiden İnternet zamanlarına taşıyalım. WWW, ilk aşamalarından itibaren cihazlar, o zamanlar bilgisayarlar ve belki de bazı PDA’lar arasındaki iletişim anlamına geliyordu. Her cihazı doğru bir şekilde tanımlamak için (aksi takdirde mesajlarınız çok rastgele bir kullanıcı tarafından alınabilir ve bunun tersi de geçerlidir) İnternet Protokolü (IP) tanıtıldı. Sürüm 4, IPv4, Ağı tatmin etmişti: 32 bitlik, dört grup 2/3 basamaklı formül, yaklaşık 4,3 milyar benzersiz IP adresi vaat ediyordu.
Ancak endişeler neredeyse anında dile getirildi: “Bu yeterli olmayacak – ve yakında”” En kasvetli tahminler, 2011’i IPv4 kıtlığı yılı olarak gösterdi. En hafif tahminler 2017’yi veya en fazla bir yıl sonra gösterdi. Ancak 2020’nin sonlarında IPv4 depolama alanı tamamen boş değil. Mevcut 32 bit adreslerin yeniden kullanılması ve / veya yeniden satılması nedeniyle oluyor. MIT davası en ünlü davalardan biridir: MA Teknoloji Enstitüsü, 14 milyonun 8’ine (!) IPv4 adresleri bir “fazlalıktır“ – ve kendi ağ gelişimini kolaylaştırmak ve ”internetin geleceği ve küresel siber altyapı” çalışmalarını finanse etmek için sattı.
MIT her şeyi çok güvenli bir şekilde oynadı, çünkü karar verme anında zaten 20 milyon olmayan IPv6 adresi vardı. (Bir milyon olmayan, google’ın ⅓’sidir: unuttuysanız, bir google sayısaldır, 1’i takip eden 100 sıfırdır – muhtemelen mümkün olan en büyük sayıdır. Yani bir milyon olmayan 1’i “sadece” 30 sıfır takip eder; ve MIT, yine 20 milyon olmayan IPv6 adresine sahiptir).
“Sadece” nemberlerin arkasında
Birçok yönden gelişmiş IP Sürüm 6, 1998’de tanıtıldı. Mecazi olarak konuşursak, geliştiriciler bir sonraki 64 bit sistemi değil, hemen 128 bit’i uygulayarak “çift atlama” gerçekleştirdiler. Böylece, IPv4 ile karşılaştırıldığında, IPv6 doğumundan çok daha uzundu: iki nokta üst üste ayrılmış dört onaltılık basamaktan oluşan sekiz grup. Sadece bir örnek vermek daha iyidir: 2002: 6xı9: 1234: 5678: 9013: 4m4y: 0375: 1969.
Daha uzun sıra, daha fazla değişken anlamına gelir. Uygulanabilir IPv6 havuzunun toplam boyutu şaşırtıcıdır: 340 trilyon trilyon benzersiz tanımlayıcı. Neredeyse sonsuz olarak değerlendirilen bu miktar, yalnızca bir IPv6 avantajıdır. Diğerleri:
- Artan güvenlik. Sürüm 6, uçtan uca şifreleme desteği düşünülerek tasarlanmıştır.
- Geliştirilmiş performans. Daha hiyerarşik yönlendirme sistemi paketleri daha verimli işler.
- Mobil cihazların gelişmiş desteği. Örneğin, 3G / 4G ve WiFi arasında geçiş yaparken, bir cihaz aynı IPv6 adresini koruyarak bağlantıyı daha hızlı, daha basit ve güvenli hale getirebilir.
Transit ihtiyacı
Sürüm 4’ten Sürüm 6’ya geçmenin temel nedeni de eğlencelidir, çünkü çok basittir. Güvenlik, performans vb. Konular. önemlidir, ancak yalnızca ikincil olabilir. Sayı olarak en büyük sorun, yine – bugün ve yarın IP adreslerine ihtiyaç duyan cihazların sayısı.
Kişisel kullanım için tüm telefonlar, tabletler, akıllı saatler ve bilgisayarlarla çarpılan bu gezegendeki sadece 7 milyar insanın kısa ve yaklaşık hesaplaması, yalnızca ıpv4’lerin tüm havuzuna eşit bir sayı veriyor. Şirkete ait cihazların eklenmesi, modern otomobillerin akıllı özellikleri, havacılık, uzay, denizcilik, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, havacılık, vb., – en mütevazı sayımla, bu trilyonlarca Sürüm 6 IP’ye olan gerçek ihtiyacı ifade eder.
Ve üstte bir kiraz – nesnelerin İnterneti, yalnızca karşılaştırmalı cihaz miktarını eklemekle kalmaz, aynı zamanda yüksek otomasyon ve güvenlik gerektirir: genel olarak, akıllı evlerin güvenliği ve tekrarlayan (bakkaliye, sigorta, ipotek vb.) Güvenliğinden bahsediyoruz.) banka işlemleri.
IPv6 geçişine iş yaklaşımı o kadar tutkulu değil, aynı derecede önemli değil. Sürecin telaşsız hızını açıklayabilecek gizli engeller var.
Geçişe çeviri
Basitçe söylemek gerekirse, 4. ve 6. İnternet Protokolleri birbirini tam olarak anlamıyor. Her iki sistem de günümüzde kullanılmakta olduğundan, uyumlu olmayan verilerin doğru yorumlanmasına ihtiyaç vardır. Bu, ağ adresi çevirisi (NAT) ile yapılır.
Tam IPv6 şirket ağından çıkan ve sorunlu IPv4 dünyasını dolaşmayı amaçlayan paketi takip edin. Gönderenin dahili, özel IPv6 adresinin herkese açık olana çevrilmesi gerekir, böylece IPv4 dünyası bu paketin hedefine ulaşması için bir yol geliştirebilir. NAT böyle bir çeviri gerçekleştirir; Sonuç olarak, sayısız IPv6 uyumlu cihaz, yalnızca bir genel IPv4 adresi altında “gizlenebilir”.
Ters prosedürün ayrı bir açıklamaya ihtiyacı yoktur, çünkü her şey aynı şekilde yapılır – tam tersi, genel ıpv4’ten özel ıpv6’ya.
Daha önce bahsedilen, işletmeye özgü engel şudur: ıpv6’ya geçiş yalnızca tüm ağ için mümkündür – evet, tüm altyapısı dahil. İnternet, geçişe yönelik adım adım kılavuzlarla dolu olmasına ve belirli bir şirketi ıpv6’ya hazır olup olmadığı konusunda değerlendirmeyi teklif etmesine rağmen, zaman ve para gerektirir.
Biraz daha sayı
Sürüm 6 kullanımı çok düzensizdir. Anlaşılır bir şekilde, kablosuz operatörler öncülerdir: ABD hücresel taşıyıcıları arasında IPv6 penetrasyonu yüzde 60 + ila 90 + arasındadır. Tüm dünya da yavaş ama istikrarlı bir şekilde değişiyor: 2017 rakamları yaklaşık% 25, 2020 için kabaca% 30. Google (bu sefer şirket, sayısal değil) Sürüm 6 aracılığıyla ana sayfasına ölçeklenebilir isabet verileri toplar: 2017’de 2020 için yalnızca% 15 – katı% 35.
Geçişi kolaylaştırmak için bazı İnternet servis sağlayıcıları IPv6 çözümlerini ücretsiz sunarken, ıpv4’e “isteğe bağlı ekstra” ödeme yapılır.
Son derece meraklı olanlar için: 1, 2 ve 3 numaralı internet Protokolleri bir tür Schrödinger’in yavru kedisiydi – aynı anda değil, mevcuttu. Bu sürümler TCP ile yakından bağlantılıydı ve solo performans göstermiyordu, bu nedenle daha fazla geliştirme ve problem çözmede tatmin edici olan IPv4 doğdu. IPv5 kanıtlanmış sonuçlarla kendi başına çalışırken: Bu çözüm öncelikle ses ve video akışı için tasarlandı, ancak Sürüm 4 ile aynı 32 bit ve geri kalan sınırlamalara sahipti. Sonunda IPv5, IPv6 lehine terk edildi.
